• Client:Master
  • Date:june 2016
  • Category:exhibition design

 

Als afstudeerproject voor de master heb ik mezelf de opdracht gegeven een tentoonstellingsdesign te ontwerpen, dat museumbezoekers steunt bij de receptie van hedendaagse kunst.
De socioloog Pierre Bourdieu laat in zijn cultuurhistorisch onderzoek “de liefde naar kunst” (1965) zien, dat de toegang tot de goederen van de kunst niet vrij is. Alleen wie over een door Bourdieu
zogenoemd ‘cultureel kapitaal’ beschikt, dat via ouders aan hun kinderen wordt doorgegeven en zo afhankelijk is van hun educatie en maatschappelijke klasse, kan de ‘codes’, die de kunstwerken aan de toeschouwer sturen, begrijpen. Anders is dit met de receptie van kunst, die voor iedere toeschouwer open staat, onafhankelijk van zijn educatieve achtergrond.

 

 

 

 

 

 

De Uitkomst van mijn theoretisch en praktisch onderzoek is een element, dat in het museum geïmplanteerd wordt, om de al bestaande ruimte te ondersteunen en beter te laten functioneren, zoals een implantaat.
Het element bevat alle belangrijke uitkomsten van mijn onderzoek en kan daardoor de bezoeker bieden wat hij nodig heeft om kunst te kunnen recipiëren, namelijk verleiding, afleiding en vertrouwen.

 

 

 

 

 

 

Dit gebeurt enerzijds door de vorm, die is afgeleid van de menselijke maat, maar die tegelijkertijd ook dynamisch, leidend en stoppend is.
Anderzijds komt het door de gebruikte materialen: Linoleum verleidt, met zijn gladde oppervlak, de bezoeker door de ruimte te laten lopen. Het gebogen aluminium zorgt met zijn verrassend uiterlijk voor mentale stilstand, zodat de bezoeker zijn hoofd vrij kan maken om naar het volgende kunstwerk te kijken. De gevlochten wol schept vertrouwen bij de bezoeker en laat hem stilstaan.

Ook wordt de bezoeker door de elementen in de ruimte anders door de ruimte geleid en kan zo voor zichzelf de kunst en de ruimte ontdekken.

De elementen zijn voor iedere ruimte toepasbaar en kunnen in verschillende variaties op- en afgebouwd worden, dankzij een eenvoudige constructie, die ik, door het 1:1 te bouwen, kon perfectioneren.